Bezpieczeństwo zaczyna się od właściwego sprzętu.

Okna przeciwpożarowe – klasy odporności ogniowej i zastosowanie

Okna przeciwpożarowe

Okna przeciwpożarowe to przeszklenia o określonej odporności ogniowej, które oddzielają strefy pożarowe, doświetlają klatki schodowe i korytarze, a jednocześnie przez ustalony czas powstrzymują przenikanie ognia i ciepła. Nie każde „grube szkło” jest oknem ogniochronnym – o klasie decyduje cały wyrób: specjalna szyba wielowarstwowa i rama badane razem jako jeden układ. Klasy oznacza się symbolami takimi jak EI 30, EI 60 czy EW 60, a każdy z nich mówi co innego o tym, jak okno chroni sąsiednią przestrzeń. Wybór między klasą EI a EW bywa kluczowy: pierwsza ogranicza także ciepło, druga dopuszcza więcej promieniowania, ale zachowuje pełną przejrzystość. W tym artykule wyjaśniamy, co oznaczają klasy odporności ogniowej okien, jak zbudowane jest szkło ogniochronne, wg jakich norm klasyfikuje się te wyroby oraz gdzie stosuje się okna przeciwpożarowe.

Czym są okna przeciwpożarowe?

Okna przeciwpożarowe to wyroby budowlane składające się z szyby ogniochronnej i ramy, które jako całość zachowują odporność ogniową przez deklarowany czas, powstrzymując przenikanie ognia, dymu i ciepła między strefami. Kluczowe jest tu słowo „całość” – klasa dotyczy kompletnego okna, a nie samej szyby, bo w pożarze zawodzi zwykle najsłabszy element układu.

Okno ogniochronne pełni podwójną funkcję: przepuszcza światło i pozwala na kontakt wzrokowy między pomieszczeniami, a jednocześnie stanowi element oddzielenia pożarowego. Dzięki temu można zachować przeszklone, jasne wnętrza tam, gdzie przepisy wymagają granicy strefy pożarowej – na przykład doświetlić klatkę schodową bez rezygnacji z jej wydzielenia pożarowego.

Okna przeciwpożarowe należą do kategorii stolarki PPOŻ, obok drzwi przeciwpożarowych, klap rewizyjnych oraz świetlików i wyłazów dachowych. Ramy wykonuje się najczęściej z profili aluminiowych lub stalowych, dobranych do wymaganej klasy odporności.

Klasy odporności ogniowej: EI, EW i E

Odporność ogniową okna opisuje kombinacja liter E, I lub W oraz czasu w minutach, np. EI 30 lub EW 60. Litery określają, które kryteria okno spełnia przez deklarowany czas – i to od nich, a nie od grubości szkła, zależy sposób ochrony.

  • E – szczelność ogniowa – okno nie przepuszcza płomieni ani gorących gazów na stronę nienagrzewaną, ale nie ogranicza przenikania ciepła
  • EW – szczelność z ograniczeniem promieniowania – dodatkowo ogranicza strumień ciepła promieniowanego do bezpiecznego poziomu (nie więcej niż 15 kW/m²)
  • EI – szczelność z izolacyjnością – najpełniejsza ochrona: okno ogranicza wzrost temperatury po stronie nienagrzewanej, chroniąc przed zapaleniem się rzeczy w sąsiedniej strefie

Najczęściej spotykane klasy okien to EI 30, EI 60 i EI 90 oraz warianty EW 30, EW 60 i klasa E. Liczba oznacza czas w minutach, przez który okno spełnia dane kryteria. Prawidłowo dobrana klasa okna musi odpowiadać co najmniej klasie odporności ogniowej przegrody, w której okno jest osadzone – okno o niższej klasie osłabia całą ścianę oddzielenia pożarowego.

Jak zbudowane jest szkło ogniochronne?

Szkło ogniochronne to szyba wielowarstwowa, której budowa różni się w zależności od wymaganej klasy – inaczej działa szyba klasy EI, a inaczej E czy EW. To właśnie konstrukcja szyby decyduje o tym, czy okno jedynie zatrzyma płomień, czy również zablokuje przenikanie ciepła.

  • Szyby klasy EI – wielowarstwowe, z przezroczystymi warstwami żelu lub materiału pęczniejącego między taflami szkła; w pożarze warstwy te mętnieją i tworzą nieprzezroczystą, izolującą barierę pochłaniającą ciepło
  • Szyby klasy E i EW – najczęściej ze szkła borokrzemowego lub hartowanego o podwyższonej odporności termicznej; zachowują szczelność i pozostają przejrzyste, ale nie izolują cieplnie tak jak szyby EI

Mechanizm szyb EI jest szczególnie ciekawy: pod wpływem ognia warstwy pęczniejące reagują podobnie jak masy intumescentne w innych zabezpieczeniach biernych – przekształcają się w warstwę izolacyjną, która pochłania energię i utrzymuje niższą temperaturę po stronie chronionej. Dlatego szyba EI w czasie pożaru staje się nieprzezroczysta, podczas gdy szyba E pozostaje przejrzysta.

Klasa EI a EW – którą wybrać?

Wybór między klasą EI a EW to kompromis między pełną ochroną cieplną a przejrzystością i kosztem. Obie klasy zatrzymują ogień, lecz różnią się tym, ile ciepła przepuszczają na stronę chronioną.

  • Klasa EI – ogranicza zarówno płomienie, jak i przenikanie ciepła; wybierana tam, gdzie po stronie chronionej mogą znajdować się ludzie lub materiały palne blisko przeszklenia
  • Klasa EW – ogranicza promieniowanie cieplne do bezpiecznego poziomu, ale dopuszcza więcej ciepła niż EI; rozwiązanie pośrednie, popularne w przeszkleniach, gdzie liczy się widoczność i estetyka

W praktyce klasę EW stosuje się często w dużych przeszkleniach wewnętrznych – ściankach działowych biur, witrynach – gdzie zależy nam na zachowaniu przejrzystości, a odległość osób od szyby ogranicza ryzyko poparzenia promieniowaniem. Tam, gdzie przeszklenie sąsiaduje bezpośrednio z drogą ewakuacyjną lub materiałami palnymi, wybiera się pełną klasę EI. O ostatecznym doborze decyduje projekt ochrony przeciwpożarowej.

Normy PN-EN 16034 i PN-EN 14351-1

Okna przeciwpożarowe podlegają dwóm uzupełniającym się normom wyrobu, które razem opisują ich właściwości ogniowe i użytkowe. Rozdzielenie to wynika z faktu, że okno ogniochronne musi być jednocześnie sprawnym oknem i skuteczną barierą pożarową.

  • PN-EN 16034 – norma wyrobu opisująca właściwości ogniowe otwieranych okien i drzwi (odporność ogniowa i dymoszczelność); na jej podstawie deklaruje się klasę EI, EW lub E
  • PN-EN 14351-1 – norma wyrobu dla okien zewnętrznych otwieranych, obejmująca pozostałe właściwości użytkowe, m.in. przepuszczalność powietrza, wodoszczelność i obciążenie wiatrem
  • PN-EN 1634-1 i PN-EN 13501-2 – odpowiednio metoda badania odporności ogniowej i norma klasyfikacyjna nadająca klasę na podstawie testu

Otwierane okna przeciwpożarowe wprowadza się do obrotu z oznakowaniem CE na podstawie tych norm. Warto pamiętać, że deklarowana klasa dotyczy konkretnej konfiguracji okna – rodzaju szyby, systemu profili i sposobu montażu – potwierdzonej badaniem. Samodzielna zmiana szyby czy ramy unieważnia klasyfikację.

Okna stałe a otwieralne

Okna przeciwpożarowe występują w wersji stałej (nieotwieralnej) oraz otwieralnej, a wybór między nimi wpływa na konstrukcję, cenę i sposób badania wyrobu. Każda wersja ma swoje typowe zastosowania.

  • Okna stałe (fix) – nieotwieralne przeszklenia stosowane głównie do doświetlenia i oddzielenia stref; prostsza konstrukcja, łatwiej osiągają wyższe klasy odporności
  • Okna otwieralne (rozwierne, uchylne) – z okuciami umożliwiającymi otwarcie; stosowane tam, gdzie potrzebna jest wentylacja lub dostęp; wymagają szczelnych, badanych okuć i uszczelnień ogniowych

W przegrodach wewnętrznych oddzielenia pożarowego dominują okna stałe, ponieważ przeszklenie ma tam wydzielać strefę, a nie wentylować pomieszczenie. Okna otwieralne o odporności ogniowej stosuje się rzadziej i wymagają one starannie dobranych okuć, które zachowają szczelność ogniową także w miejscu ruchomego łączenia skrzydła z ościeżnicą.

Gdzie stosuje się okna przeciwpożarowe?

Okna przeciwpożarowe stosuje się wszędzie tam, gdzie granica strefy pożarowej ma pozostać przeszklona – ze względu na doświetlenie, kontakt wzrokowy lub estetykę. To rozwiązanie łączy wymóg oddzielenia pożarowego z potrzebą transparentności.

  • Ściany oddzielenia pożarowego – przeszklone fragmenty ścian dzielących strefy, z klasą odpowiadającą klasie ściany
  • Doświetlenie klatek schodowych – okna wydzielające klatkę, a jednocześnie doprowadzające światło dzienne
  • Przeszklenia korytarzy i holi – ścianki i witryny wewnętrzne między strefami, często w klasie EW dla zachowania przejrzystości
  • Okna wewnętrzne między pomieszczeniami – np. między pomieszczeniem a drogą ewakuacyjną wymagającą wydzielenia
  • Fasady w rejonach zbliżeń między budynkami – ograniczenie przenoszenia pożaru między obiektami przez promieniowanie

Dobór okna przeciwpożarowego zawsze wynika z projektu i klasy przegrody, w której okno ma być osadzone. Okna przeciwpożarowe w klasach od EI 30 wzwyż, wraz z pozostałą stolarką PPOŻ, znajdziesz w ofercie Hydronetka.pl, gdzie doradcy pomogą dobrać klasę, rodzaj szyby oraz wersję stałą lub otwieralną do wymagań projektu ochrony przeciwpożarowej obiektu.

Najczęściej zadawane pytania

Co oznacza klasa EI 30 w oknie przeciwpożarowym?

EI 30 oznacza, że okno przez 30 minut zachowuje szczelność ogniową (E) oraz izolacyjność ogniową (I), czyli nie przepuszcza płomieni ani nadmiernego ciepła na stronę nienagrzewaną. Klasa dotyczy całego okna – szyby i ramy badanych razem – i musi odpowiadać co najmniej klasie przegrody, w której okno jest osadzone.

Czym różni się klasa EI od EW w oknie?

Klasa EI ogranicza zarówno płomienie, jak i przenikanie ciepła, a szyba w pożarze mętnieje, tworząc barierę izolacyjną. Klasa EW zachowuje przejrzystość i ogranicza promieniowanie cieplne do maksymalnie 15 kW/m², ale przepuszcza więcej ciepła niż EI. EW stosuje się w przeszkleniach, gdzie liczy się widoczność.

Dlaczego szyba ogniochronna EI mętnieje w pożarze?

Szyba klasy EI ma między taflami przezroczyste warstwy pęczniejące. Pod wpływem ognia warstwy te reagują i przekształcają się w nieprzezroczystą, izolującą barierę, która pochłania energię i utrzymuje niższą temperaturę po stronie chronionej. To właśnie ta reakcja daje oknu izolacyjność ogniową (kryterium I).

Jakie normy obowiązują dla okien przeciwpożarowych?

Właściwości ogniowe otwieranych okien opisuje norma wyrobu PN-EN 16034, a pozostałe właściwości użytkowe okien zewnętrznych – PN-EN 14351-1. Odporność ogniową bada się wg PN-EN 1634-1 i klasyfikuje wg PN-EN 13501-2. Otwierane okna przeciwpożarowe wprowadza się do obrotu z oznakowaniem CE.

Gdzie stosuje się okna przeciwpożarowe?

Okna przeciwpożarowe stosuje się w przeszklonych fragmentach ścian oddzielenia pożarowego, do doświetlenia klatek schodowych, w przeszkleniach korytarzy i holi, w oknach wewnętrznych między pomieszczeniami a drogami ewakuacyjnymi oraz w fasadach w rejonach zbliżeń między budynkami. Wszędzie tam, gdzie granica strefy pożarowej ma pozostać przeszklona.